قرار ملاقات

وبلاگ شخصی علی پیام

با مخاطبین

در طی وبلاگ داری چندین نفر بدون اینکه بشناسمشان پیام گذاشته اند و از من انتقاد کرده اند که چرا مرتب می نویسی: این نوشته حق کاپی رایت دارد و کسی بدون اجازه نگیرد". برای من واضح است که این وبلاگ و این صفحه مالکیت شخصی من است و از یک کلمه تا بی نهایت نیز از جزو مالکیت معنوی و شخصی من است. من حق دارم که خواه خرنامه بنویسم و یا تعویذنامه و یا هر چیز دیگر به شرط رعایت حق انصاف و اخلاق نویسندگی. خواننده ای راجع به آخرین پست من مرا دشنام داده و گفته "چه کسی این مطلب ... تو را کاپی می کند." برای من واضح است که این وبلاگ مال شخصی من است و حق مالکیت شخص دارم و دلم هر چیزی بنویسم تا آنجا که حق انسان دیگری را تضییع نکنم. و برای من روشن است که مالک اموال معنوی خویش هستم خواه یک خط باشد. برای من واضح است که خیلی محدود وبلاگ گردی می کنم یا اصلا وب گردی نمی کنم. نه وقت دارم و نه با هر نوشته ای انس می گیرم. استراتژی من این است که آنگاه کسی حق مرا تضییع کند اقدام برای احقاق حق می کنم. برای من مبرهن است که هر کسی مالک نوشته و یا حق معنوی خویش است و هر کسی دلش هر چیزی نوشت و هر سبک و روشی را اتخاذ کرد تا جایی که حق دیگری را تضییع نکند.

این وبلاگ روزنوشت های شخصی من یا کتابچه خاطرات من است. من حق دارم در کتابچه خاطرات خود که مالکیت شخصی من است به دلخواه خود بنویسم نه به دلخواه دیگری. به تعداد انسان ها سلیقه و خواست ها وجود دارد: کسی را سراغ دارم که کاپی نوشته اش را به وبسایت های مختلف روان می کند. اما من دوست ندارم که هر کسی نوشته مرا بخواند. من نویسنده عام نیستم. من نویسنده خلاق هستم، فرد سیاسی هستم، فرد اداری هستم دارای چارچوب خاص هستم و دارای نزاکت های خاص سیاسی، اداری، تشکیلاتی هستم. می فهمم که چه بگویم و نگویم که با چارچوب هایم موافق باشد..... ادامه دارد

19 جولای 2011بامیان

+