قرار ملاقات

وبلاگ شخصی علی پیام

به یاد رجبعلی اخلاقی

به یاد مرحوم داکتر رجبعلی اخلاقی؛ شاعر و طبیب روستایی

ü      علی پیام

تاریخ ورود به سایت: 20/11/1387- 8/2/2009

 

1

شاید این خبر را دیر شنیده باشم. همین مدتی پیش بود که یکی از رفقایم گفت: داکتر رجبعلی اخلاقی به رحمت خدا پیوسته است. امروز در این صفحه می خواهم یادی از این طبیب روستایی و شاعر کنم. داکتر رجب اخلاقی در بندر متولد شده است و در همانجا مرگ را استقبال کرده است. وی وقتی به استقبال مرگ رفته است که بوی جوانی در عرقش موج می زد. اولین بار، در یکی از روزهای برفی که برف تمام ده و دیار دوروب را گرفته بود، ظاهرا سال 1380 خورشیدی بود وی را دیدم. گفته بودند که یکی از اقوام مریض است، رفتم احوالگیرش، مردی بلند قامت و خوش برخوردی بر بالین مریض بود. گفتند که ایشان داکتر صاحب اخلاقی است. بکس دوا و درمانش گوشه خانه بود. به مریض سرم وصل کرده بود و داشت با خاطر جمع "نان روغن" می خورد. چاشت روز بود. بعدش سخن را روی مسائل فرهنگی برد و کتاب و نشریات ادبی و فرهنگی، خودش را نشان داد که اهل فرهنگ است. سپس گفت که برف را چیر کرده از مرکز ولسوالی آمده است برای تداوی مریض. قصد دارد که به یک ابادی دیگر برود. شاید مریضی منتظرش باشد. خیلی یادم نیست که چقدر از مقولات فرهنگی و ادبی و هنری سخن گفتیم.

داکتر رجبعلی اخلاقی؛ شاعر و طبیب روستایی

2

بار دوم وی را در نیلی مرکز ولایت دایکندی دیدم. سراغم را گرفته آمد جایم. از مشکلات مردم، وضعیت نابسامان حکومت و سرانجام از غمها و غصه های بسیار گفته و ناگفته گفت. بعدش صفحه قدقد شده کاغذ را از جیب وسکت پشمی اش کشید و گفت: این آخرین شعرم است. خواندم، لبریز از حس روستایی. بعدش چندین بار با هم دیدار و نشست و برخواست داشتیم.

اینک که این نوشته را می نویسم، حضورش را بر بالین بیمار روستایی، در حصار برف و باد و دره دوروب حس می کنم. و به نظرم می رسد که با قد بلند و رسایش در بازار نیلی راه می رود، فردا به قصد ولسوالی خدیر حرکت می کند تا به بندر (مرکز ولسوالی سنگتخت – بندر) برود. حس می کنم که شاعر و طبیب روستایی از کتاب سخن می گوید. می گوید که از کابل کتاب خریداری کرده است. اهل مطالعه است. از من می خواهد که کتابم را برایش بدهم. اما قطعه ای از بهشت را ندارم. وعده می دهم. چه می دانم که به این زودیها و در ایام شباب دنیا را ترک می کند و بیماران روستایی اش را بی طبیب و طالبان شعر و ادب را بدون شاعر می گذارد.

عکسی را که مشاهده می کنید، در نیلی گرفته ام. از کجا می دانستم که این عکس به یادگار می ماند و شاعر و طبیب روستایی از اهالی بندر بندر زندگی را به آن سوی ساحلها ترک می کند. افسوس می خورم که اکنون از اشعار وی در اختیارم نیست تا در این صفحه بگذارم. دلم است که از رفیقم داکتر محمد رجا از نیلی تقاضا کنم تا برخی از سروده های شاعر روستایی را برایم بفرستد. اگر به اشعار آن مرحوم دسترسی یافتم حتما اینجا می گذارم.

3

مرحوم اخلاقی، تحصیلات رسمی دانشگاهی نداشت. یعنی در دانشگاه تحصیل نکرده بود. اما آموزشهای کوتاه مدت طب داشت، به حدی که بیماران روستایی را درمان کند. عاشق فرهنگ و کتاب و ادبیات بود. یادش گرامی و روحش شاد و خاطره اش جاودان باد.

 

+