قرار ملاقات

روزنامۀ شخصی و آنلاین علی پیام

انجمن ادبی دمنه

علی پیام

Alipayam44@yahoo.com

تاریخ انتشار: 24/11/1387- 12/2/2009

 

تعدادی از دوستان علاقمند به داستان نویسی در کابل گرد هم آمده اند و همت کرده اند نقد داستان هفتگی را راه انداخته اند. این دوستان برای ساماندهی برنامه هایش انجمنی را به نام "انجمن ادبی دمنه" نیز تشکیل داده اند.

یکی از روزهای فصل برگ ریزان پائیز است، رضا یمک تلفن می کند و با هم قرار می گذاریم به محله پل سرخ، کارته سه کابل. پائیز همین امسال. راه می افتم، پل سرخ که می رسم، ردیف از دکانهای را که کنار هم آشتی کرده اند یک یک پشت سر می گذارم، باید یکی از این زینه ها باشد. منزل دوم دکانها بالاسر بانک عزیزی. زینه ها را طی می کنم، رسته طبقه دوم دکانها با برنده اش تا آن دورها به چشم می اید.

یکی از درها را در می زنم، روی در شیشه ای پوستر کلانی نصب است: "مرکز چشم سوم." وارد می شوم، اتاق مجردی که تمام دیوارهایش را عکسهای مختلفی که از دوربین کدام هنرمند عکاسی گرفته شده است پر کرده است. رضا یمک است و تعدادی دیگر. یک قطار کتاب بدون ترتیب و آداب کنار اروسی گذاشته است، چند عدد کاناپه و چوکی و یک پایه کمپیوتر.

رضا می گوید که اینجا تازه تأسیس شده است، مرکزی برای فعالیت و آموزش عکس و فیلم. مسؤول مرکز چشم سوم، عکاس مشهور افغانستان نجیب الله مسافر است. و اینجا هر هفته جلسه نقد داستان داریم. بعدش تعدادی از داستانهای نقد شده را برایم می دهد، اینها، ببینشان!

رضا یمک به حامد علیزاده تلفن می زند، پس از چندین دقیقه حامد نفس زده می رسد، از رادیو فردا. کارمند رادیو فرداست. بعدش تعدادی از دوستان را نیز معرفی می کند، ماشاءالله چقدر داستان نویس!

از لابلای سخنانشان می فهمم که همین سالهای گذشته حامد علیزاده، رضا یمک و تعدادی دیگر این انجمن را تشکیل داده اند و هر در هفته یک روز گرد هم جمع می شوند و داستان نقد می کنند. روش کارشان اینگونه است که داستان هفته بعد را در روز جلسه داستان توزیع می شود تا در طی یک هفته خوانده شود.

تعدادی از داستانهای نقد شده را به من می دهد، تا اکنون 35 داستان در این جلسه نقد شده اند. دمنه18: داستان جوان زخمی از محمد تقی اخلاقی، دمنه24: داستان سبز مثل طوطی سیاه مثل کلاغ از هوشنگ گلشیری (داستان نویس ایرانی)، دمنه 25: داستان انسانهای بدون سر از بصیر بیتا، دمنه 27: قومندان از رضا یمک، دمنه 28: حلقه تاریک چاه از مریم دلباری، دمنه 29 : کنار جویچه از مصطفی تراژید، دمنه 32: گلوله سرگردان از آنخل آرانگو (داستان دیگر کشورها) و دمنه 35: همیشه در شک از هادی مروج.

شاید باور کنیم که آن چیزی که در تولید هنر و ادبیات دخیل است صرفاً امکانات وافر نیست. بلکه همین اتاق مجرد مرکز چشم سوم و  انگیزه و ذوق هنر و ادبیات خلق آفریده های هنری را سامان خواهد داد. نباید از نظر دور بداریم در همین پایتخت مراکز ادبی هستند که امکانات فراوان دارد ولیکن کمتر توانسته اند جلسات نقد ادبی مانند دمنه تشکیل بدهند.

در کتابها خوانده ام که در فرانسه قدیم، ادبیان، نویسندگان و شاعران و فیلسوفان در چایخانه ها جمع می شدند و بدون هیچ ترتیب و آدابی به خوانش و شنیدن و نقد و بررسی تولیدات شان می پرداختند. چایخانه ها نه مراکز رسمی هستند و نه سازمان یافته. بلکه محلی است شبیه به همین مرکز چشم سوم. جایی که یک پیاله چای پیدا می شود، و روزهای جمعه یگان یگان داستان نویس علاقمند به نویسندگی گرد راه خورده اینجا می آیند تا از نفس و حضور همدیگر انرژی بگیرند.

برای کلیه دوستان انجمن ادبی دمنه ارزوی توفیق دارم. امید است که اینان بتوانند سهمی در تولیدات و آفریده های هنری و ادبی ایفا کنند.

لینک صفحه